Ahmet Çoban - Bir Dehanın Oluşumu (Kendi Dilinden Necip Fâzıl)
Maraş'ın en eski hanedan ailesine mensup Dulkadır sülâlesine
bağlı Kısakürekoğulları soyundandır.
Necip Fazıl'ın hayatındaki en belirgin figür, hiç şüphesiz
büyükbabası Mehmed Hilmi Efendi'dir. Şairin manevi ve kültürel dünyasının
mimarı olan bu figür, hem disiplini hem de şefkati temsil eder.
Şairin babaannesi Zafer Hanım / Abdülhamîd devri en ekâbir
sosyetesinin (tipik) çehrelerinden biri ve azamete kaçan bir vekarın heykeli.
Çemberlitaş’taki konak, Necip Fazıl’ın sadece yaşadığı yer
değil, aynı zamanda sanatındaki o "marazi hassasiyetin" ve
"korkunun" da kaynağıdır.
Şair, kendi çocukluğunu "tezatlar kumkuması"
olarak tanımlar.
Kızkardeşi (Selma) / şairin çocukluk vicdanının ve hüznünün
simgesi. Selma’nın "duvar diplerine yapışmış" silik ve mahzun
varlığı, Necip Fâzıl’ın ilerideki eserlerinde işleyeceği
"kimsesizlik" ve "mazlumun sesi olma" temasının temelidir.
Bahriye Mektebi yılları, sadece bir okul değil, onun
"Ahmed Necip" ismini bırakıp "Necip Fâzıl" olarak yeniden
doğduğu bir ergenlik laboratuvarıdır.
…
Hece Dergisi - Necip Fazıl Özel Sayısı, Yıl 9, Sayı 97, 2.
Basım 2018
…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder