Yılmaz Irmak - Necip Fazıl’ın “Çile”sindeki Şiirlerde Halk Edebiyatı
Unsurları
Necip Fazıl masal unsurlarını (devler, periler, cinler)
sadece süs olarak değil, "gaibi (bilinmeyeni) kurcalamak" için kullanır.
Masallarda kötülüğü temsil eden devler, şairde nefsi ve
korkuyu temsil eder.
Şeytani büyü insanı hapseden, beyni zehirli bir kıymık gibi
tırmalayan karanlık güçtür.
Necip Fazıl’ın şiirinde halk inanışları ve evrenin yaratılış
mitleri modern bir dille canlanır.
"Kainatta ne varsa suda yaşadı önce" dizesiyle,
hem modern bilime hem de kadim Türk/İslam yaratılış mitlerine (başlangıçtaki
sonsuz okyanus) atıf yapar.
Köroğlu, zulme başkaldırının ve mertliğin sembolü olarak
modern bir destan kahramanı gibi yeniden kurgulanır.
"Garibcik" şiirinde, Anadolu’nun hüzünlü Yusufçuk
efsanesini kendi "garipliği" ve gurbet duygusuyla birleştirir.
Adnan Menderes için yazılan Zeybeğin Ölümü adlı şiir, halk
edebiyatındaki "ağıt" geleneğinin modern bir mersiye formunda
devamıdır.
…
Hece Dergisi - Necip Fazıl Özel Sayısı, Yıl 9, Sayı 97, 2.
Basım 2018
…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder