Canan Sevinç - “Bir Huzursuzluğun Şiiri” * : ‘Örümcek Ağı’ndan ‘Çile’ye
‘Necip Fazıl Şiiri’nin Evreleri
Necip Fazıl şiirinde 1934 öncesinde kaynağı belirsiz
korkular, metafizik ürpertiler, narsisizm ve yoğun bir yalnızlık hakimdir.
Kaldırımlar bu dönemin zirvesidir. Şair bu evrede "ben" merkezli bir
huzursuzluk içindedir; cinler, periler ve karanlık sokaklar bu içsel
çalkantının imgeleridir.
Şahsiyetinin ve sanatının mecraını bulduğu dönemdir.
"Sanat Allah'ı aramakmış" düsturuyla, şiirini bir "hakikat"
arayışına ve toplum davasına adar. Çile, Sakarya Destanı ve Canım İstanbul bu
evrenin klasikleşmiş ürünleridir.
Şair, eski şiirlerini asla "bitmiş" kabul etmez.
Kelimeler üzerinde sürekli oynar
…
Hece Dergisi - Necip Fazıl Özel Sayısı, Yıl 9, Sayı 97, 2.
Basım 2018
…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder