Necip Fazıl Şiirinde Şehir - Özet

Köksal Alver - Necip Fazıl Şiirinde Şehir

Necip Fazıl şiirinde şehir (İstanbul şiiri hariç) her zaman olumsuz sıfatlarla anılır. Şehir; korkunun, dar darlığın ve çirkinliğin mekânıdır.

Şehirdeki insan artık bir "isim" değil, rasyonalite içinde bir "sayı"dır.

 

Kaldırımlar / Şehirdeki yalnızlığın doruk noktasıdır.

Ev, huzur ve birleştiricilik demekken; otel geçicilik, soğukluk ve "âşinasız" ölümlerin mekânıdır. Otel odası, cemiyetten kopmuş insanın trajik sığınağıdır.

Apartman, fiziksel yakınlığa rağmen ruhsal uzaklığın sembolüdür. Komşuluğun bittiği, insanların "saymaca deliklerde" (kutularda) yaşadığı bir hapishanedir.

Şehirde insan bir "cüce"dir.

Şehri "cücelerin yeri" ilan ederek kendi ruhunu dağlara, sonsuzluğa ve "Canım İstanbul"un manevi iklimine taşır.

 

…

Hece Dergisi - Necip Fazıl Özel Sayısı, Yıl 9, Sayı 97, 2. Basım 2018

…