Filolog, heykeltıraş, ressam, şair, besteci Carlo Diano genç yaşlarında (Mart 1929’da) "Uyuyanlar" başlıklı bir mensur şiir yazmış/yayınlamış. Sayfanın devamında o şiirin bir kısmı yer alıyor.
Uyuyanlar
Uykuda yaşıyoruz,
karanlık hayallerle sarsılıyoruz, donuk gözlerle yürüyoruz, sayısız hayatı
çiğniyoruz ve başkalarının iradesinin çığlığı bize ulaşmıyor.
İçine kapanmış
ruhumuzun eşiği.
Sonsuz yalnızlıkta, gökyüzünün baskısına dayanamayız. Duvarlar örüyoruz korkumuzu durdurmak ve hapsetmek için, boşuna; var olma irademizin hayaletlerini çiçekli çitlerle çevrelemek boşuna; boşluk her yere nüfuz ediyor; gözler ve eller arasında bir uçurum açılıyor.
Kollarımızı kime uzatacağız, sesimizi kim duyacak?
Rüyalarda
birbirimizi kovalıyoruz, kovalayanlar asla yetişemiyor, kaçanların da kurtuluşu
yok. Gölgelerimizin güneşte belirgin hatları var, gece ise dehşet bizi sarıyor.
Hayatı anlamıyoruz, ama ölmek de istemiyoruz.
...
