Yalçın Küçük - Sovyetler Birliğinde Sosyalizmin Kuruluşu - Notlar
Mızrak Yayınları, 2010
Önsöz
Garbaçov "bir büyük çökertici" ve
"kumarbaz" / inançsızlığı ve birikimsizliği ile düzeni sona erdirdi
Yazarlık sürecini bir heykele bilgi yaprakları giydirmeye
benzetir.
İşçi sınıfı sendikal mücadeleyle değil, yapısına daha uygun
olan "gizli örgütlenme" ile gücünü gösterebilir.
Birinci Bölüm:
Tepeden ve Dıştan Çözüm
Garbaçov dönemi ile 16. Louis dönemi arasında paralellik
kurar. Her iki liderin de başlangıçta umut kaynağı olduğunu ancak yerleşik
düzeni (asiller/parti bürokrasisi) tasfiye etmeye çalışırken kendi sonlarını
hazırladıklarını belirtir.
Varlığın artması ideolojik geriliği de beraberinde getiriyor
İkinci Bölüm: Soğuk
Savaş ile Çözüm
Soğuk Savaş' "sosyalizmi dondurma savaşı"
Avrupa’daki Sovyet etkisini kırmaya yönelik bir
"kuşatma" politikası olarak /
Truman Doktrini ve Marshall Planı
Sovyet yönetiminde
Jdanov'un Batı'ya kapanmacı, Beria'nın ise Batı'ya açılmacı kanadı temsil etti
Beria'nın 1953'teki reform paketi Garbaçov’un politikalarına
çok benzer.
Hruşov’un Stalin'i kötüleme kampanyasını (destalinizasyon)
Batı'ya şirin görünmek için başlattığını iddia eder.
Komintern 1935'teki "Halk Cephesi" kararıyla
teorik olarak sona erdi
Üçüncü Bölüm: Sovyet
Düşüncesinin Vulgarizasyonu
Burjuvazi, feodal ya da mutlakiyetçi biçiminde karşı çıktığı
her şeyi, kendi formu altında yeniden üretiyor.
Sovyetlerin 1980’lerin sonunda geliştirdiği "yeni
siyasal düşünce" Batı'dan ithal edilmiş kapitalist reçetelerdi.
Garbaçov "Ortak Avrupa Evi" gibi kavramlarla
sosyalizmden koptu
Dördüncü Bölüm:
Yetişmek ve Geçmek
Sosyalizmin asıl amacının çalışmayı azaltmak olduğunu ancak
Sovyetlerin çalışmayı fetişleştirdiğini söyler.
Sovyet yazınında Lenin’in bile yeniden yazılarak
"liberal ve pazar dostu" bir hale getirildiğini, bunun "büyük
bir sahtekarlık" olarak nitelendirildiğini belirtir. Sonuç olarak, Sovyet
sistemi tepeden ve dış bağlantılarla çözüldü
…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder