Helmuth Schneider - Antik Teknolojinin Tarihi - Notlar
Geschichte der antiken Technik, C.H. Beck, 2016
Giriş
Antik Çağ teknolojisi, modern sanayi toplumlarının aksine,
temel olarak alet tabanlı ve tarım odaklı bir sistemdir.
Antik ekonominin %80'i tarıma dayalıdır ve enerji kaynağı
olarak esasen insan ve hayvan kas gücü kullanılır.
Orta Çağ, su gücü ve mekanik iyileştirmelerle (eksantrik
mili gibi) antik dönemden ayrılır.
Teknoloji, "Neolitik Devrim" ile başlayan yerleşik
yaşam ve metal işleme süreçlerinin bir devamıdır.
Teknolojik gelişim, Akdeniz bölgesinin coğrafi ve iklimsel
zorluklarına bir yanıt olarak şekillenmiştir.
Yaz kuraklığı ve düzensiz yağışlar tarımı zorlaştırmış, bu
durum kurak tarım yöntemlerinin ve zeytin gibi dayanıklı ürünlerin seçilmesine
yol açmıştır.
Topraklar genellikle verimsizdir; dağlık bölgeler ise
tarımdan ziyade hayvancılık ve kereste üretimi için kullanılmıştır.
Cevher yataklarının dengesiz dağılımı ticareti zorunlu
kılmıştır.
Antik Çağda Teknoloji
ve Mühendisler
Homeros'un destanlarında teknoloji, kurnazlık ve aldatma ile
ilişkilendirilir (Truva Atı gibi). Prometheus miti, teknolojinin insanlığa
"hayvan gibi yaşamaktan kurtulma" imkânı verdiğini simgeler.
Platon teknolojiyi insanın fiziksel yetersizliğinin bir
telafisi olarak görürken, Aristoteles insanın elleri ve zekâsı sayesinde doğaya
üstün olduğunu savunur. Cicero'ya göre insanlar; doğanın ortasında adeta ikinci
bir doğa yaratmaya çalışır.
Sosyal hiyerarşide zanaatkârlar genellikle hor görülürken (Ksenophon
ve Aristoteles'e göre), mimarlar ve mekanikçiler teknik elit tabakasını
oluşturmuştur.
Antik Teknolojinin
Kökenleri: Mısır ve Antik Yakın Doğu
Yunan medeniyeti, teknolojik kazanımlarının çoğunu Mısır ve
Mezopotamya'ya borçludur.
Geometri, güneş saati ve yazı gibi temel teknolojiler
Doğu'dan alınmıştır. Mısırlılar; tapınaklar inşa eden ve taştan heykeller yapan
ilk toplum olarak görülür.
Yunanlılar, bu "barbar" başarılarını benimsemiş ve
daha ileriye taşımışlardır.
Kas gücü, su gücü ve
yakıtlar – Antik çağın enerji kaynakları
Antik çağda üretim, büyük ölçüde canlı emeğine dayanır.
Nakliye ve inşaat işlerinde insan ve hayvan gücü
vazgeçilmezdir.
Su çarkının kullanımı "çığır açan bir teknolojik
yenilik" olarak kabul edilir ve başlangıçta tahıl öğütmekle sınırlıdır.
Odun ve kömür; metalurji, hamamlar ve mutfaklar için temel
enerji kaynağıdır,. Metal üretimi için yılda 5.000 hektardan fazla ormanın yok
edildiği tahmin edilmektedir.
Tarım
Modern öncesi toplumlarda tarım, sadece gıda değil, hammadde
ve ulaşım gücü de sağlar.
Tahıl öğütmede döner değirmenler ve su değirmenleri
verimliliği artırmıştır.
Şarap ve yağ üretiminde kullanılan vidalı preslerin icadı (1.
yy), insan gücü gerektirmeyen sürekli basınç sağlayarak üretimi
devrimcileştirmiştir.
Sürüler mevsimlik olarak dağlar ve ovalar arasında taşınmış
(göçebelik), hayvanlar yük taşıma ve malzeme (yün) kaynağı olarak
kullanılmıştır.
Toprağın en büyük
hazinesi metaller
Metaller, antik ekonominin ve gücün temelidir.
Romalılar madenlerdeki suyun tahliyesi için Arşimet vidası
ve büyük su çarkları kullanmışlardır.
Gerekli bir element –
tuz
Tuz, gıdaların korunması ve hayvancılık için hayati bir
mineraldir. Plinius'a göre; onsuz onurlu bir yaşamın imkânsızdır.
Üretim, deniz tuzu tavaları veya madencilik yoluyla
yapılmıştır.
Antik Zanaat
Şehirlerin büyümesi, uzmanlaşmış atölyelerin (ergasterion)
gelişmesini sağlamıştır.
Seramikler için çömlekçi çarkı ve fırın teknikleri
kullanılmıştır. Roma döneminde Terra Sigillata ile kalıplı seri üretime
geçilmiştir.
Cam üfleme tekniği ve şeffaf cam üretimi devrim
niteliğindedir.
Eğirme ve dokuma (dikey tezgahlar) ev içi üretimden
profesyonel atölyelere (Pompeii gibi) evrilmiştir.
Arşitravdan kemere –
İnşaat teknikleri
Yunanlılar yatay/dikey elemanlara odaklanırken, Romalılar
kemer, tonoz ve kubbe yapımında ustalaşmışlardır.
Vitruvius'un anlattığı palanga sistemli vinçler ağır
blokları kaldırmak için kullanılmıştır.
Ulaştırma Sektörü
Kara Taşımacılığında yük hayvanları (eşek, katır) ve
vagonların (iki dingilli Galya arabaları) kullanıldı.
Deniz taşımacılığı karadan çok daha ucuzdur. Gemilerin
gelişimi nakliye ve savaş alanlarında olmak üzere iki türü üzerinden
gelişmiştir.
Nehirler, özellikle kuzey eyaletlerinde hayati ulaşım
arterleridir.
Altyapı
Denizcilikle ilgili olarak dalgakıranlar, deniz fenerleri
(İskenderiye Pharos) ve ticaret yollarını kısaltan kanallar inşa edilmiştir.
Askeri amaçla başlayan 80.000 km'lik Roma yol ağı,
imparatorluğun ekonomik bütünleşmesini sağlamıştır.
Su temini için aqueductlar (su kemerleri), sarnıçlar ve kamu
çeşmeleri ile şehirlere su sağlanmıştır
İletişim: Yazma ve
Kitaplar
Papirüs tomarlarından (volumen), modern kitabın öncüsü olan
kodeks (codex) formuna geçiş, iletişim tarihindeki en büyük yeniliklerden
biridir.
Zamanın Mekaniği ve
Ölçümü
Aristoteles, kaldıracı dairesel hareketin bir parçası olarak
analiz ederek mekaniğin temellerini atmıştır. Kaldıraç kanunu, "kuvvetten
kazanç, yoldan kayıp" prensibine dayanır.
Heron, antik dünyayı şekillendiren beş ana aleti
listelemiştir: Kaldıraç, vinç (çıkrık), makara, kama ve vida.
İskenderiye okulu (Ktesibios, Philon ve Heron), doğal
kuvvetleri (yerçekimi, hava basıncı, buhar) kullanarak insan müdahalesi olmadan
çalışan cihazlar geliştirmiştir.
Heron’un Aeolipile (buhar türbini) düzeneği, termal
enerjinin kinetik enerjiye dönüştürülmesinin tarihteki ilk örneğidir.
Yıldız çarklar ve eksantrik miller sayesinde dairesel
hareket, doğrusal veya gidip-gelme hareketine (çekiç vuran marangoz otomatı
gibi) dönüştürülmüştür.
Su saatlerinde kullanılan şamandıralı konik vanalar,
sistemin kendi kendini düzenlediği ilk "sibernetik" kontrol
mekanizmalarıdır.
Antik çağda "saat," günün uzunluğuna göre değişen
bir birimdi. Bu karmaşıklığı çözmek için mimarlar ve mekanikçiler sofistike su
saatleri (Clepsydra) inşa ettiler.
Mekanik ilkelerin küçük ölçekli ve yüksek hassasiyetli
aletlere uygulanması, Roma döneminde metalürji ve mühendisliğin zirvesini
temsil eder.
Antikythera / Onlarca bronz dişliden oluşan bu "antik
bilgisayar," Ay ve Güneş tutulmalarını, Olimpiyat oyunlarının tarihlerini
ve gezegen hareketlerini hesaplayabiliyordu.
Askeri Teknoloji
Kuşatma savaşları (poliorketics) ve mancınıkların gelişimi
savaşı dönüştürmüştür. İskenderiye ve Roma mühendisleri; devasa kuşatma
kuleleri (Helepolis) ve koçbaşları inşa etmişlerdir.
Antik Çağın Teknik
Bilgisi: Teknolojik Literatür
Vitruvius, Heron, Frontinus, Plinius…
Bakış Açısı: Antik
Teknolojik Tarihin Dönemleri
Antik teknoloji durağan değildir; Arkaik, Helenistik ve Roma
dönemlerinde büyük ilerlemeler kaydetmiştir. Medeniyetin çöküşü teknolojik
sürekliliği kesintiye uğratmıştır ancak bu miras modern mekaniğin temellerini
atmıştır.
…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder