Onuncu Kitap
Kitabul Ya
“Ya” Kitabı
Bu ”YA” kitabıdır. Diğer adıyla ”huve” kitabıdır.
Huve (O) zamirinin temsil ettiği Mutlak Ehadiyet (Teklik)
mertebesi
Huve, Tanrı’nın hiçbir sıfat, kayıt, şekil ve akli kalıpla
idrak edilemeyen "Mutlak Zat"ına kinayedir.
Huve, her türlü şeklin ve dönüşümün üzerindedir. O, ancak
kendisiyle idrak edilebilir.
İhlas Suresi’ndeki "Kul huvallahu ahad" veya Haşr
Suresi’ndeki ayetler Huve ile başlar. Huve’den sonra gelen Allah, Rahman,
Rahim, Melik, Kuddüs gibi isimler, o yaklaşılmaz izzet perdesinin arkasındaki
Huve’yi aleme açıklayan birer tercüman, bedel veya atf-ı beyandır.
Huve’ye en yakın ve en hakim zamir Ya harfidir
Ya o kadar güçlü bir etki alanına sahiptir ki, fiiller veya
İnne edatı onun baskısından korunmak için araya bir "koruma nun'u"
(nun-ı vikaye) almak zorunda kalırlar.
Nahnu, Huve’ye Ena ve İnne’den daha yakındır.
Zahir ifadelerdeki "Allah" lafzı neyse,
gizli/zamir ifadelerdeki Nahnu odur.
"Ena" (Ben) Mertebesi: Birlik ve teklik iddia
ettiği için önemlidir ancak Huve’den uzaktır.
"Ente" (Sen) Mertebesi: Huve’ye en uzak zamirdir.
Çünkü Ente ancak bir "ilim sureti" ve perde arkasından tecelli eder.
Bazı sufiler Ena (Ben) zamirini en şerefli zamir sanırlar.
Oysa iki şeyin birleşmesi imkansızdır. Sen fena halinde "Ben"
dediğinde, eğer bunu kendi benliğinle söylüyorsan bu şirktir (sensin, O değil).
Eğer O’nun benliğiyle söylüyorsan, konuşan sen değilsin, O’dur. Dolayısıyla
arif birinin aklı başındayken "Ben" demesi caiz değildir.
Huve (Kaf/Fail): Varlığı veren eril/aktif ilkedir
Hiye (Nun/Kabil): Varlığı kabul eden dişil/pasif ilkedir
Ha (Bağ/Emir): Huve ile Hiye’yi birleştiren, aradaki
münasebeti kuran sebeptir
"KÜN" (Ol)
Mutlak Zat kendi başına kalsaydı varlık sâdır olmazdı.
İnni’deki Ya’da bulunan ezelî var etme bilgisi, Ha vasıtasıyla Huve ve Hiye’yi
harekete geçirmiştir. Kaf (Huve) ile Nun (Hiye) buluşmuş ve daire tamamlanarak
hadis (sonradan olan) varlıklar dünyası doğmuştur. Mantıkçıların "Allah'ın
emri Kaf ile Nun arasındadır" dediği şey, işte bu iki harfi birleştiren Ha
mertebesidir.
Kul, hayal derecesinden yükselip Tanrı’yı tenzih etmeden
"Sen" tecellisine muhatap olursa, Tanrı’yı bir kalıba sokar ve helak
olur.
...
İbn Arabi - Risaleleri 1 - Notlar
Mütercim: Vahdettin İnce, Kitsan, 2005
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder