İbn Arabi - Risaleleri 1 - Mim ve Vav ve Nun Kitabı

Sekizinci Kitab

Kitabul Mim Ve'l Vav Ve'n Nun

Mim ve Vav ve Nun Kitabı

Mîm, Vâv, Nûn

Bu üç harfin telaffuzları incelendiğinde, ilk ve son harflerinin aynı olduğu görülür. Yani başları sonlarına, sonları başlarına dönüktür. Zamansızlığın ve dairevi yaratılışın simgesidirler. Ortalarında ise birer illet (sebep/bağ) harfi gizlidir.

 

Vâv (V-A-V): Ortasında Elif vardır. Elif, ilahi cömertliğin (Cûd) mutlak hazır oluşunu ve her varlığa belli bir ölçüyle ($kader$) indiğini simgeler.

Nûn (N-V-N): Ortasında kendinden önceki harfi ötreli (mazmum) yapan Vâv vardır. Bu, ruhani illetlere (görünmeyen alemin sebeplerine) işaret eder.

Mîm (M-Y-M): Ortasında kendinden önceki harfi esreli (meksur) yapan Yâ vardır. Bu da cismani illetlere (maddi alemin sebeplerine) delalet eder.

 

Vâv bir dudak harfidir (en sondadır). Nefes, içteki tüm harflerin duraklarından geçip en son Vâv'a ulaştığı için, Vâv harfi kendinden önceki tüm harflerin gücünü ve özelliğini içinde toplar.

 

Yaratılış "Kün" (Ol!) emriyle başlar. Kelime olarak Kaf (K) ve Nûn (N) harflerinden oluşur.

Aslında "Kün" kelimesinin kökü "Kevn"dir ve ortasında bir Vâv (K-V-N) vardır. Fakat emir kipinde iki sakin (harekesiz) harf yan yana gelemeyeceği için Vâv düşer/gizlenir.

Vâv, mutlak gaybın ve Hüviyetin (O'luğun) harfidir. Eğer yaratılış (Kün) anında Vâv zahir olsaydı, kul mutlak gaybın azametini müşahedeye dayanamaz, yok olurdu; kâinat (kevn) tecelli edemezdi.

 

Kâinat küreseldir. Ancak biz yeryüzü perdesi yüzünden bu kürenin sadece maddi, karanlık ve duyusal olan alt yarısını görürüz. İşte Nûn'un yazılan o yarım dairesi bu maddi alemdir.

Nûn'un yazılmayan, havada kalan hayali diğer yarısı ise ruhaniyet ve melekût alemidir.

 

Mîm harfi insanlığın iki kutbuna işaret eder: Âdem ve Muhammed.

İki Mîm'in ortasındaki Yâ harfi, bu iki kutbu birbirine bağlayan ruhani silsiledir.

 ...

İbn Arabi - Risaleleri 1 - Notlar

Mütercim: Vahdettin İnce, Kitsan, 2005